Svo sest ég niður við tölvuna nokkrum dögum síðar og ætla að búa til eitthvað sem ég get límt upp á ljósastaur til að auglýsa fundið úr.  Ákveð að athuga samt á Tapað/Fundið á Craigslist hvort einhver hafi auglýst eftir úrinu.  Ótrúlegt nokk þá sé ég auglýsingu frá manni sem spyr hvort einhver hafi fundið úr sem passar nákvæmlega við lýsinguna á úrinu sem ég fann, segir að konan sín hafi tapað úrinu og sé miður sín.  Hún hafi fengið úrið að gjöf þegar hún var lítil stelpa á ferðalagi í Ástralíu og það hafi mikið tilfinningalegt gildi.

Ég hef samband við manninn og hálftíma síðar kemur konan hans ótrúlega glöð að sjá úrið og þakkar mér hjartanlega fyrir.  Og ég náttúrulega sjálfur í skýjunum yfir góðverkinu….

Tókum leigubíl frá China Town til hótelsins og leigubílstjórinn lét okkur af rétt hjá hótelinu. Þurftum að labba smá og mér fannst það skrítið en ég kannaðist eitthvað við mig þarna. Aðeins lengra löbbuðum við svo framhjá veitingastaðnum sem ég og Eiki borðuðum með Dr. Gross þegar við vorum í NY í febrúar!!

Tékkuðum okkur inn á hótelið og fórum svo út til að hitta stelpu sem nú býr í New York en leigði með Kösiu þegar hún var í Boston university. Mjög hress og skemmtileg stelpa sem er alveg eldklár og vinnur hjá Microsoft. Um kvöldið fórum við svo út að borða í Meat packing district á stað sem heitir Spice Market og svipar mikið til Trader Vic´s í London sem er staður sem ég held mikið upp á. Spice market var líka mjög góður þótt að fiskurinn sem ég panntaði mér hafi verið full vel kryddaður þar sem að munnurinn á mér gjörsamlega logaði! En engu að síður mjög skemmtilegur staður með framandi andrúmslofti. Svo fórum við í afmælisveislu eftir matinn.

Deginum eftir eyddum við svo mestan parts í Central Park í frábæru veðri. Fórum upp á þakgarðinn á Metropolitan Art Museum þar sem listamaðurinn Jeff Koons var með sýningu.

Þetta voru góð kaup og nú hlusta ég á “símann” á leiðinni í og úr vinnu. Stundum hlusta ég á músik, en mest hlusta ég Þó á podcöst (eldri kynslóðir les “útvarpsþættir af netinu). Þátt Sverris Stormskers “Miðjuna” náði ég mér í á stormsker.net og er búinn að vera að hlusta á undanfarna tvo daga. Þetta er viðtalsþáttur þar sem Sverrir fær til sín ágæta gesti sem gaman er að hlusta á, og Sverrir er auðvitað hnittinn náungi með húmor sem að ég fíla. Í þættinum sem ég var að hlusta á í dag fékk hann til sín Hannes Hólmstein sem hann kynnti sem mann ekki kærulausan (með vísan í málaferlin sem aumingjas kallinn hefur staðið í). Sverrir er jú samt helvíti óslípaður á köflum, svaraði tildæmis símanum í miðri útsendingu til að tala við “viðhaldið í Tælandi” eins og hann orðaði það. En það kemur samt helvíti margt gott útúr kallinum enda orðheppinn með ólíkindum.

Annars er maður bara að undirbúa sig fyrir Ísland eftir fjóra daga. Hef ekki upplifað íslenskt sumar í tvö ár. En ef ég man rétt verður algjör óþarfi að pakka stuttbuxum, og miðað við hvað maður er búinn að vera að heyra í fréttunum verðum við heppinn ef hitinn dettur yfir 15 gráðurnar, umgangur ísbjarna verður í lágmarki, ef aðeins um minniháttar jarðskjálfta verður að ræða og hvert einasta veitingahús sem við förum á verður ekki yfirfullt yfirmönnum vogunarsjóða.

Smella til að sjá stækkaðar myndir…..

Hér: Lögreglan skýtur mann. Hann sýndi ógnandi hegðun.

Um daginn var maður skotinn á bílastæðinu fyrir utan þar sem ég er að vinna. Hann hlaut sömu örlög og ísbjörninn. Þetta gerðist að nóttu til þannig að ég var ekki í vinnunni. Þetta er raunveruleikinn hérna.

Stundum finnst manni eins og Ísland sé algjör ‘Utopia’ miðað við Bandaríkin.

Hér eru gríðarleg félagsleg vandamál, eiturlyfjafíklar, skotárásir, fátækt og heimilislausum fjölgar stöðugt.

Það hafa aldrei jafnmargir verið án sjúkratrygginga og eru nú, næstum 50 milljónir.

Aldrei jafn margir verið í fangelsum, 2 milljónir manna.

Ég gæti haldið áfram en þetta blogg á nú að vera meira um svona það sem er gaman og skemmtilegt.

-Helgi

Sjáum til hvort það dettur eitthvað hérna inn á næstunni.